Prandocin - kościół św. Jana Chrzciciela, stan z XII w.

Kościół p.w. św. Jana Chrzciciela pochodzi z XII w., z fundacji komesa Prandoty Starszego z rodu Odrowążów. Jednonawowa świątynia, od wschodu i zachodu zamknięta apsydami. Zachodnia, większa, jest cokołem dla ośmiobocznej wieży. Kamieniarze wykonali doskonałą robotę w łukach okienek, zdobionych misterną plecionką. XV wiek zastpił wschodnią apsydę gotyckim prezbiterium. Później obniżona została też wieża, zwieńczona barokowym hełmem. Jedyny portal znajdował się od strony południowej.

Rekonstrukcja polegała przede wszystkim na odcięciu gotyckiego prezbiterium, zachodniej kruchty i północnej przybudówki (zakrystii), pod którą trzeba było odtworzyć lizenę. Następnie usunięte zostały przebite barokowe okna, a w miejscu śladów na murze odtworzone zostały okna romańskie, rozglifione, z plecionkowym ornamentem. Wieża została podniesiona (orientacyjnie). Wiadomo, że na jej szczycie były (bo musiały być) okna dzwonnicze. Wybór biforium i umieszczenie okna na każdej z ośmiu ścian wieży jest tylko domysłem autora.